چرا سیستم قالب بندی بامپ جکینگ در ساخت و سازهای بلند اهمیت دارد؟

یک پلت فرم مدولار جایگزین مونتاژ مکرر داربست می شود

در یک ساختمان بلند ساخته شده در محل، داربست ها به طور سنتی در هر طبقه ساخته می شوند و خراب می شوند و خدمه هر بار که چرخه ریختن به سمت بالا حرکت می کند قالب ها و شبکه های ایمنی را دوباره می بندند. الف سیستم قالب بندی بامپ جکینگ متفاوت عمل می کند: یک پلت فرم محصور شده توسط ورقه های محافظ، محیط ساختمان را می پوشاند و از طریق نقاط تکیه گاه تعبیه شده در بتن زیر به سازه متصل می شود. هنگامی که یک طبقه به استحکام طراحی رسید، سکو به جای اینکه کنده شود و دوباره ساخته شود، به عنوان یک واحد بلند می شود، که هم الگوی کار و هم منحنی برنامه را در یک توالی ریزش بلند تغییر می دهد.

ظرفیت تحمل بار باید برای بتن مرطوب در نظر گرفته شود، نه فقط وزن تمام شده

بتن تازه یک واحد وزن را حمل می کند 2400 کیلوگرم بر متر مکعب بر اساس ارجاعات طراحی ACI 318، و ریختن یک دال طبقه روی یک ردپای بزرگ می تواند صدها تن بار را قبل از شروع عمل آوری اضافه کند - رقمی بسیار بالاتر از بار مرده ای که همان دال پس از سخت شدن حمل می کند. فولاد تقویت‌کننده، پانل‌های قالب، و پرسنل ایستاده روی سکو را در اواسط بارندگی اضافه کنید، و سازه تکیه‌گاه زیرین دقیقاً در نقطه‌ای که بتن هیچ سهم سازه‌ای ندارد، اوج بار را حمل می‌کند. اجزای سازه‌ای که با ضریب ایمنی بالاتر از این پیک محاسبه‌شده رتبه‌بندی شده‌اند، سرعت قرارگیری ناهموار، بارگذاری باد در حین ریزش، و تأخیرهای توالی که در جایی که وزن در سرتاسر سکوی متمرکز می‌شود، تغییر می‌کند.

طراحی نقطه لنگر نحوه انتقال بار به سازه را تعیین می کند

سکو روی زمین نمی نشیند - در برابر نقاط لنگر تعبیه شده در کف بتنی زیر قرار می گیرد یا از آن آویزان می شود، بنابراین هر لنگر هم برای بار عمودی و هم برای نیروهای جانبی ایجاد شده در طول چرخه صعود نیاز به اندازه دارد. فاصله و ظرفیت درجه بندی این لنگرها در هر پروژه بر اساس دهانه کف و وزن سکو محاسبه می شود، به جای اینکه به عنوان یک پیش فرض ثابت در هندسه های مختلف ساختمان اعمال شود، از همان منطق مسیر بار استفاده شده در طراحی قالب تحت هدایت ACI 347 استفاده می شود.

فضای کاری محصور نمایه ایمنی در طبقات بالایی را تغییر می دهد

داربست های باز در طبقه فوقانی خدمه را در معرض تندبادهای باد، سقوط آوار و شرایط لبه قرار می دهند که مستلزم استفاده مداوم از مهار و نظارت بر توقف سقوط تحت الزامات بخش M OSHA 1926 است. ورق محیطی بر روی یک سکوی جک زنی، محل کار را از همه طرف می بندد، بنابراین خدمه بتن می ریزند، میلگرد می بندند، و مواد را به جای اینکه در امتداد لبه باز قرار دهند، در داخل یک فضای محدود حرکت می دهند. فواید زمان‌بندی را نیز بریزید - یک منطقه کاری محصور در مقایسه با قالب‌های فضای باز که مستقیماً در معرض شرایط ارتفاعی قرار می‌گیرد، کمتر با تأخیر ناشی از وزش باد یا باران خفیف مواجه می‌شود.

زمان چرخه بلند کردن، برنامه کلی ساخت و ساز را هدایت می کند

هنگامی که بتن یک طبقه به مقاومت فشاری کافی می رسد، که معمولاً از طریق آزمایش های شکست سیلندر قبل از برداشتن قالب تأیید می شود، سیستم کنترل به جای اینکه خدمه در هر انتقال روزها را صرف کندن و مونتاژ مجدد قالب کنند، کل سکو را به سطح بعدی ارتقا می دهد. این چرخه بالابر، همراه با زمان پخت، سرعت کل ساخت را تعیین می‌کند - یک برج 30 یا 40 طبقه با این روش می‌تواند در جدول زمانی قابل پیش‌بینی‌تری نسبت به بازسازی داربست طبقه به طبقه اجرا شود، جایی که تنوع نیروی کار در هر سطح ریسک برنامه‌ریزی خاص خود را معرفی می‌کند.

تغییر ساعات کار از مجلس تکراری

قالب‌های مبتنی بر داربست به خدمه نیاز دارد تا اجزای یکسان را در هر انتقال طبقه از هم جدا کرده و دوباره سرهم کنند، هزینه‌ای که در تمام ارتفاع ساختمان تکرار می‌شود. پلت فرمی که به جای بازسازی به صورت مکانیکی بلند می شود، زمان خدمه را از آن چرخه تکراری دور می کند و به سمت کار کنترل کیفیت و بازرسی تخلیه می کند.

جایی که این سیستم در مقایسه با سایر روش‌های قالب‌بندی مناسب است

سکوهای جک برجستگی عموماً برای سازه‌های بلند و تکراری استفاده می‌شوند که در آن‌ها همان هندسه دال در سطوح مختلف تکرار می‌شود - برج‌های مسکونی، بلندمرتبه‌های اداری و هسته‌های بتنی ریخته‌شده در محل. ساختمان‌هایی با صفحات کف نامنظم یا سطوح کم‌تکرار در اینجا سود کمتری می‌بینند، زیرا سیستم مزیت خود را از استفاده مجدد از پیکربندی پلت‌فرم یکسان در یک دوره طولانی از طبقات تقریباً یکسان به‌جای پیکربندی مجدد قالب‌ها برای هر طرح منحصربه‌فرد به دست می‌آورد.

• برج های مسکونی و تجاری با پلان های تکراری طبقه
• سازه های بتنی با هسته و دیوار برشی که نیاز به قالب بندی لبه دال ثابت دارند
• پروژه هایی که فضای سایت برای داربست های زمینی محدود است
• ساختمان هایی که در آن قرار گرفتن در معرض آب و هوا در ارتفاع باید در هنگام ریزش به حداقل برسد

ارزیابی یک سیستم قبل از استقرار در یک پروژه

چند بررسی تأیید می کند که آیا پیکربندی جک برجستگی مطابق با الزامات یک ساختمان خاص قبل از بسیج در محل است یا خیر:

1. ظرفیت بار نامی را در برابر سنگین ترین بارندگی پیش بینی شده از جمله بتن مرطوب و تجهیزات تأیید کنید
2. فاصله نقطه لنگر و عمق تعبیه را در مقابل طراحی دال کف خاص بررسی کنید
3. زمان چرخه بلند کردن را با سرعت طبقه هدف در هفته پروژه بررسی کنید
4. ارتفاع محفظه و پوشش محیطی را در برابر شرایط قرار گرفتن در معرض باد محلی بررسی کنید

درجه بندی بار، طراحی لنگر، و زمان بندی چرخه بالابر مستقیماً با خطر برنامه ریزی در یک برج معین ارتباط برقرار می کند - عدم تطابق در هر یک از این موارد در برابر تکرار واقعی طبقه ساختمان و نمایه بار به عنوان تاخیر در بخش ساخت و ساز و نه در مرحله برنامه ریزی ظاهر می شود.